[ متن ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ( 1 ) بيان سبب شهادت امير المؤمنين امام على بن ابى طالب كرّم اللّه وجهه . يكى از مسائل ابتدايى و روشن براى همه دست‌اندركاران تاريخ اين است كه امام على بن ابى طالب همواره خواهان شهادت در راه خدا و در همه عمر از سوى دشمنان هدف و نشانه بوده است ، به ويژه در شب هجرت پيامبر كه درود و سلام پروردگار بر آن بزرگوار و خاندانش باد ، همان شبى كه آن حضرت از خانهء خود بيرون آمد و آهنگ پناه بردن به غار ثور فرمود و سپس از آنجا به سوى مدينه طيبه رخت بربست . پس از آن شب ، هنگامى كه على عليه السّلام همراه تنى چند از بانوان كه همه را فاطمه نام بود براى پيوستن به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از مكه بيرون آمد ، گروهى از كافران او را تعقيب كردند و چون ميان راه به او رسيدند تصميم استوار بر كشتن او گرفتند ، نخست او را گفتند كه همراه بانوان به مكه برگرد و سپس خود را ميان او و زنها مانع قرار دادند تا خودشان آنان را برگردانند ، على عليه السّلام با آن كافران درآويخت و خون يكى از ايشان را بريخت و اين رجز را خواند :